Józef Lajb Ab, który przyszedł na świat 22 sierpnia 1863 roku w Łodzi, był postacią, która znacząco wpłynęła na rozwój edukacji w mieście. Jako właściciel i dyrektor szkoły, a także działacz oświatowy, pozostawił po sobie trwały ślad w historii łódzkiego szkolnictwa.
Kariera edukacyjna Józefa Lajba Aba
Józef Lajb Ab rozpoczął swoją przygodę z edukacją w 1885 roku, zaraz po uzyskaniu absolutorium na wyższej uczelni. Już wtedy wykazał się dużym zaangażowaniem jako pedagog, co doprowadziło go do stanowiska prezesa Towarzystwa Nauczycieli i Nauczycielek Żydów w latach 1897–1910. Był również aktywnym członkiem Komitetu Walki z Analfabetyzmem, co świadczy o jego determinacji w walce o poprawę stanu edukacji wśród społeczności żydowskiej.
Założenie i rozwój Żeńskiej Szkoły Handlowej
W 1910 roku Józef Ab założył siedmioklasową Żeńską Szkołę Handlową przy ulicy Spacerowej 29, która trzy lata później została przeniesiona na ulicę Zieloną 8. W 1921 roku szkoła przekształciła się w Gimnazjum Żeńskie o profilu humanistycznym, a jej lokalizacja zmieniła się na budynek przy ulicy Zielonej 10. Pomimo że w 1925 roku szkoła formalnie została przejęta przez Zrzeszenie Pedagogów Sp. z o.o., Józef Ab nadal pozostawał jej właścicielem.
Dziedzictwo i późniejsze lata życia
Józef Lajb Ab zakończył swoją pracę w 1931 roku, ale jego imię zostało uhonorowane przez nadanie go placówce. Następnie dyrektorem został Ludwik Krajeński, a od 1933 roku szkołą kierowała Stella Estera Reinowa. Nauka w szkole odbywała się w języku polskim, jednak uczniowie mieli możliwość nauki języka hebrajskiego jako przedmiotu dodatkowego.
Życie osobiste i ostatnie lata
W latach 30. XX wieku Józef Ab mieszkał z córką Nadieżdą przy ulicy Piotrkowskiej 118. W tym czasie przeżył stratę żony Berty, która zmarła w 1934 roku, oraz syna Michała, poległego na wojnie w 1916 roku. Podczas okupacji niemieckiej Józef Ab został przesiedlony do łódzkiego getta, gdzie mieszkał przy ulicy Dworskiej 14. Zmarł 7 lutego 1941 roku i został pochowany na cmentarzu żydowskim przy ulicy Brackiej.
Jego życie i działalność na rzecz edukacji pozostają ważnym elementem historii Łodzi, przypominając o znaczeniu edukacji i zaangażowania w rozwój społeczności lokalnych.
O autorze
