Na wieży kościoła w Błogiem Szlacheckim kolejne prace mają objąć jej południową elewację. Wewnątrz na pomoc czekają między innymi organy i drewniana boazeria, a o długiej historii miejsca przypomina tabernakulum ocalałe z wcześniejszej świątyni. Zabytkowy kościół w powiecie opoczyńskim zachował wiele cennych elementów, lecz ich utrzymanie wymaga systematycznej opieki.
Parafią Narodzenia Najświętszej Maryi Panny i św. Mikołaja Biskupa kieruje ksiądz Zenon Sala. Jak wskazuje proboszcz, mimo dotychczasowych remontów wiek budowli daje o sobie znać: zarówno mury, jak i wyposażenie potrzebują kolejnych zabiegów. Chodzi nie tylko o wygląd, ale przede wszystkim o zabezpieczenie historycznej substancji kościoła.
Co udało się odnowić, a co jeszcze czeka na pomoc?
W ostatnich latach najwięcej uwagi poświęcono zewnętrznej części budynku. Wyremontowano główną wieżę, która służy jako dzwonnica, oraz mniejszą wieżyczkę. Nowe pokrycie otrzymał także dach nad nawą główną. To ważne etapy prac, choć na elewacji nadal widać oznaki zniszczenia, a niektóre części konstrukcji wymagają dalszej interwencji.
W środku świątyni troski potrzebują ołtarz główny, organy i drewniana boazeria. W części wyposażenia pojawiły się szkodniki stanowiące zagrożenie dla drewna. Instrument był już odnawiany, lecz nie zakończyło to wszystkich potrzebnych prac.
Parafia ma zgodę konserwatora zabytków na renowację boazerii, nadal musi jednak znaleźć odpowiednich wykonawców. Równolegle gromadzi pieniądze zarówno na ratowanie istniejących elementów, jak i na wprowadzenie nowych rozwiązań. Przy obiekcie zabytkowym liczą się doświadczenie specjalistów, właściwe materiały oraz metody pozwalające zachować możliwie dużo oryginalnej materii i charakter wnętrza.
Od drewnianej świątyni do obecnego kościoła
Dzieje miejsca sięgają co najmniej XV wieku, kiedy istniał tu drewniany kościół. Budowla spłonęła, a w latach 1784–1789 wzniesiono obecny, murowany obiekt. Do jego powstania przyczynili się cystersi z Sulejowa, ówczesny proboszcz Stanisław Wroński oraz Karol Dunin, właściciel części Błogiego.
Na początku XX wieku świątynia zmieniła swój kształt: przedłużono nawę, a do całości dołączono kaplicę, zakrystię i wieżę. Późniejsze remonty pomagały utrzymać budynek, ale nie zatrzymały całkowicie skutków upływu czasu. Dlatego ochrona zabytku pozostaje zadaniem rozłożonym na kolejne lata i pokolenia.
O wcześniejszym kościele przypomina szczególnie oryginalne tabernakulum pochodzące ze spalonej świątyni. Przyciąga uwagę osób odwiedzających wnętrze i stanowi materialne połączenie dwóch etapów historii miejscowej wspólnoty. Wśród wyróżniających się elementów wystroju są również ołtarz główny i ambona.
Starsze od obecnej budowli są także dwa dzwony z początku XVII wieku. Nadal wzywają wiernych na nabożeństwa, tak jak przez pokolenia towarzyszyły religijnemu życiu mieszkańców. W kościele odnowiono ponadto zegar znajdujący się w ołtarzu, zachowując kolejny historyczny element wyposażenia.
Dotacje dla Błogiego i innych zabytków regionu
Renowacja wymaga nie tylko specjalistów, lecz także znacznych środków. Ważnym źródłem pomocy dla parafii jest samorząd województwa łódzkiego. Proboszcz podkreśla zaangażowanie urzędu marszałkowskiego oraz życzliwość dla świątyni i wspólnoty ponad podziałami politycznymi.
W ramach programu „Łódzkie dla zabytków” województwo przeznaczyło w 2026 roku 16 mln zł na wsparcie 122 zabytkowych obiektów. Na remont południowej elewacji wieży kościoła w Błogiem Szlacheckim przewidziano 147 300 zł. W powiecie opoczyńskim wsparcie otrzymały również prace przy murach obwodowych zamku w Drzewicy oraz elewacji zabytkowego ratusza w Białaczowie – na każde z tych zadań przeznaczono po 151 000 zł.
Dotacje pozwalają etapami zabezpieczać miejsca ważne dla lokalnych społeczności. W Błogiem oznacza to szansę na dalszą ochronę świątyni, jej wyposażenia i pamiątek, które zachowały się mimo zmian zachodzących tu przez stulecia.
Źródło: Urząd Marszałkowski Województwa Łódzkiego
O autorze
